به گزارش پایگاه خبری گلوگاه ما،فرامرز نویدتبریزی در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «بلاغ»، به تحلیل رخدادهای اخیر در برخی دانشگاههای کشور پرداخت و با اشاره به بازتولید نمادهای خاندان پهلوی در این فضاها گفت: آنچه امروز با عنوان نمادهای خاندان پهلوی در برخی فضاهای دانشگاهی بازتولید میشود، محصول نوعی گسست تاریخی و خلأ آگاهی نسل جوان از واقعیات تلخ این دوران است.
وی با بیان اینکه این نمادها در حالی بهعنوان نشانه «آزادی» به نسل جوان معرفی میشوند که کارنامه تاریخی این خاندان مملو از سرکوب و وابستگی است، افزود: ماجرای ۱۶ آذر ۱۳۳۲ گواه روشنی بر این مدعاست؛ جایی که رژیم پهلوی با «سرکوب نظامی اعتراضات دانشجویی»، دانشجویان معترض به دخالتهای بیگانه را به شهادت رساند. امروز اما با کمال تاسف شاهدیم که همان نمادهای یک دیکتاتوری وابسته، در سنگر علم و آگاهی، نماد آزادیخواهی معرفی میشوند.
بحرین؛ سند همراهی رژیم پهلوی با پروژه استعماری
این تحلیلگر مسائل سیاسی در بخش دیگری از سخنان خود به تناقض دفاع از این نمادها تحت عنوان «ملیگرایی» اشاره کرد و آن را در تضادی آشکار با واقعیت تاریخی دانست.
نویدتبریزی تصریح کرد: قضیه جدایی بحرین در سال ۱۳۴۹ گواه روشنی بر ناتوانی و حتی همراهی آن رژیم با پروژه استعماری برای خدشهدار کردن تمامیت ارضی ایران بود. صرفنظر کردن شاه از حق حاکمیت ایران بر بحرین، نه تنها قداست مرزهای کشور را از بین برد، بلکه منافع راهبردی ایران در خلیج فارس را برای دههها تضعیف کرد.
وی با طرح این پرسش که اگر کنشگر ملی بودن به معنای دفاع از منافع کشور است، پس چرا مدعیان امروز این نمادها از آن کارنامه تاریک دفاع میکنند؟، خاطرنشان کرد: دفاع از این نمادها ذیل عنوان ملیگرایی، با واقعیت تاریخی در تضادی آشکار قرار دارد و نوعی تحریف تاریخ به حساب میآید.
خشونت در دانشگاه؛ نتیجه تحریک جریانهای به حاشیه رانده شده
این استاد دانشگاه با اشاره به خشونت و فحاشی اخیر در دانشگاهها که بهوضوح در شأن این سنگر علم و اندیشه نیست، اظهار داشت: این رفتارها بیش از آنکه یک کنش خودجوش دانشجویی باشد، نتیجه تحریک جریانهایی است که به دنبال به حاشیه راندن گفتمان عقلانی و تبدیل دانشگاه به میدان تنش هستند. متاسفانه در این میان، آنچه بحران را عمیقتر میکند، سکوت معنادار جامعه استادان و نخبگان دانشگاهی است.
نویدتبریزی با انتقاد از مماشات در برابر هتک حرمت نمادهای ملی و دینی و بیتفاوتی نسبت به خشونتطلبی، تاکید کرد: این سکوت، پیامی مخرب به افکار عمومی ارسال میکند. اگر کنشگر ملی بودن به معنای دفاع از منافع کشور است، بیتفاوتی در برابر جریانی که با نمادهای جعلی به دنبال حرمتشکنی و تضعیف تمامیت ارضی است، نوعی خیانت به منافع ملی و به مثابه ترک میدان مسئولیتپذیری ملی محسوب میشود.
راهکار: بازنگری در نظام آموزشی برای خلق «آگاهی تاریخی»
این دکتری تخصصی علوم سیاسی راهکار برونرفت از این بحران فرهنگی و اجتماعی را مورد توجه قرار داد و گفت: رفع این بحران نیازمند بازنگری جدی در نظام آموزشی است. باید «آگاهی تاریخی» جوانان از دورههای حساس تاریخ معاصر، نه بر اساس تحریف و کلیشههای کاذب، که بر مبنای واقعیات مستند شکل گیرد.
تویدتبریزی افزود: تا زمانی که نسل جوان با اسناد و واقعیتهای تلخ دوران پهلوی، از جمله ماجرای ۱۶ آذر، جدایی بحرین و وابستگی رژیم به بیگانگان آشنا نشود، بازتولید این نمادها ادامه خواهد یافت. رسالت امروز دانشگاهیان و نخبگان، روشنگری بر مبنای سند و واقعیت است، نه سکوت در برابر حرمتشکنی و نه همراهی با تحریف.
انتهای خبر/