به گزارش پایگاه خبری گلوگاه ما،به نقل از «بلاغ» جشنهای سالگرد امسال، مانند هر سال، با تجدید میثاق رهبر انقلاب اسلامی در مرقد بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران آغاز شد. این حضور نمادین، پیوند نسلها با آرمانهای اصیل انقلاب و تأکیدی بر تداوم مسیر استقلال، آزادی و مردمسالاری دینی است.
یکی از وجوه بارز تحولات اخیر، «نبرد رسانهای و شناختی» علیه ایران بوده است. تحلیلگران تاکتیک دشمن را استفاده همزمان از دو اهرم «تهدید نظامی» و «فریب تحت عنوان مذاکره و صلح» برای شکستن مقاومت ملی میدانند. این جنگ نرم، با هدف تأثیرگذاری بر عواطف و باورهای ملی و ایجاد اختلاف بین ملت و نظام، به موازات تهدیدهای سخت در جریان بوده است.
واکنش منطقه به این نبرد روایتی، دوگانه و گویا بود:
روایت رسانههای نزدیک به محور مقاومت: این رسانهها بر ابعاد امنیتی و هدایتشده بودن ناآرامیها از خارج تأکید کردند و آن را تلاش برای بیثباتسازی ایران قلمداد نمودند.
روایت رسانههای رقیب منطقای (مانند برخی رسانههای عربی): این رسانهها اعتراضات را نشانه بحرانهای داخلی و فرسایش مشروعیت خواندند.
واکنش محتاطانه قدرتهایی مانند روسیه و ترکیه: رسانههای رسمی این کشورها اغلب پوشش حداقلی و احتیاطآمیزی ارائه دادند، در حالی که در فضاهای تحلیلگر نزدیک به کرملین، گاه اعتراضات به «دومینوی نفتی آمریکا» برای دسترسی به منابع منطقه تعبیر شد.
آزمونی سخت در میدان
جنگ ۱۲ روزه اخیر، صرفاً یک درگیری نظامی نبود؛ بلکه صحنهای کامل از «جنگ ترکیبی» دشمن بود. تحلیلها حاکی از آن است که دشمن میپنداشت با ترکیب تهدید نظامی و فشار رسانهای میتواند روحیه مقاومت ملت ایران را درهم شکسته و آنان را در مقابل حاکمیت قرار دهد. با این حال، نتیجه معادلهای متفاوت بود. این رویداد، توانمندی و ظرفیت بازدارندگی ایران و محور مقاومت را بیش از پیش عیان ساخت و نشان داد که جمهوری اسلامی، علیرغم همه فشارها، از قدرت واکنش و تأثیرگذاری راهبردی برخوردار است.
تهدیدهای مقامات آمریکایی در آستانه دهه فجر امسال، اگرچه رنگوبویی تازه دارد، اما در واقع تکرار سناریوی شکستخوردهای است که سابقه آن به ۴۷ سال پیش و قطع ارتباط استراتژیک دو کشور بازمیگردد. امروز، واشنگتن خود را با ایرانی مواجه میبیند که نه تنها در برابر فشار حداکثری و جنگ اقتصادی زانو نزده، بلکه نفوذ منطقهای خود را نیز گسترش داده است.
جدیدترین اقدام آمریکا تحریم مقامات و نهادهای ایرانی با اتهامات مربوط به برخورد با اعتراضات داخلی و دور زدن تحریمها است. این اقدام، که با بیانیههای تند همراه بود، بیش از هر چیز نشاندهنده عجز و خشم از ناکامی در تغییر رفتار جمهوری اسلامی ایران است.
اقتداری که از دل آزمونها برخاست
چهلوهفت سالگی انقلاب اسلامی در شرایطی فرا میرسد که ملت ایران یکی از سختترین دورههای آزمون خود را پشت سر میگذارد؛ آزمونی ترکیبی از جنگ اقتصادی تمامعیار، عملیات روانی و جنگ شناختی پیشرفته، و تهدیدهای امنیتی و نظامی. با این حال، آنچه در این مسیر طولانی ثابت شده، توانایی نظام و ملت ایران در تبدیل تهدید به فرصت و افزایش قدرت بازدارندگی است.
تهدیدهای مکرر آمریکا و متحدانش، نه نشانه ضعف ایران، بلکه اعترافی غیرمستقیم به شکست پروژه مهار و تغییر جمهوری اسلامی و اقرار به اقتدار روزافزون آن است. این تهدیدها پس از ۴۷ سال، گواهی است بر این که ایران مسیر مستقل خود را با هزینههایی سنگین اما با سرافرازی ادامه داده و امروز در جایگاهی قرار گرفته که دشمن را به واکنشهای لفظی و عصبی وامیدارد.
انقلاب اسلامی، با تکیه بر سرمایه عظیم مردم و بصیرت تاریخی آنان، بار دیگر ثابت کرده که نه تنها در قله اقتدار قرار دارد، بلکه این اقتدار، ریشهدار و برآمده از اراده یک ملت است.